Kafirometr (z arabskiego: kāfir, co znaczy „niewierny", i greckiego θερμός: μτρον, metron, co znaczy „mierzyć") jest urządzeniem, które przy pomocy rozmaitych zasad mierzy kufr czyli stopień niewierności. Kafirometr ma dwa ważne elementy: czujnik kafira (np. żarówka kalifatu na kafirometrze „sunnita-szyita"), dzięki któremu pojawiają się pewne zmiany umysłowe, jeśli obiekt ma różny od twojego pogląd, oraz pewne impulsy przetwarzające te zmiany umysłowe na absurdalny czyn (np. w skali masakry, która jest zaznaczona na kafirometrze „muzułmanin — nie-muzułmanin").

Kufr (niewiara)

Podczas gdy indywidualnego kafirometru można na co dzień używać do mierzenia kufr, nie można porównywać odczytów z dwóch kafirometrów, chyba że stosują one uzgodnioną skalę ideologiczną. Międzynarodowo uzgodnione skale kufr sformułowane są po to, by były zbieżne w oparciu o ustalone punkty i zinterpolowane. Najnowszą oficjalną skalą kufr jest Skala-Takfiri (takfir - uznanie za niewiernego), która rozciąga się od wahabizmu do szyizmu.

Rozwój

Różni autorzy przypisują wynalazek kafirometru naukowcom z VII wieku z Arabii Saudyjskiej. Kafirometr nie był jednak pojedynczym wynalazkiem, ale rozwijał się. Po naszkicowaniu pierwszego projektu instrumentu na początku VII wieku przez naukowców arabskich, naukowcy perscy i bizantyjscy udoskonalili kafirometr w drugiej połowie tego wieku. Między VIII a XIII wiekiem wkład w rozwój i wiążące się z tym eksperymenty dali naukowcy z zachodniej Afryki sub-saharyjskiej, Azji Środkowej, Bułgarii i Archipelagu Malajskiego. Naukowcy z Sułtanatu Delhi także byli bardzo zaangażowani w eksperymenty na subkontynencie indyjskim, by wzmocnić kafirometrię.

Od tego czasu do końca pierwszej wojny światowej naukowcy osmańscy mieli pełną władzę nad kafirometrami i ich używaniem. Naukowe nieporozumienia między Egipcjanami a Mongołami groziły naruszeniem jedności osmańskiej, ale nie przeszkodziło to nadmiernemu używaniu kafirometrów, które w końcu wyrwało się spod kontroli.

Także naukowcy Mogołów słyną z promowania kafirometrów. Po tym, jak sprzeczne ze sobą kafirometry stały się wszechobecne, Aurangzeb Alamgir [ 1 ] w swojej pracy „Fatwa-e-Alamgiri", korzystając z bezcennych spostrzeżeń naukowych Szacha Wali Allaha P[P:2|sunnita i sufi, prześladujący religię hinduską}, usprawnił kafirometrię na subkontynencie indyjskim.

Zasady kafirometrii

Kafirometry mogą być empiryczne lub absolutne. Kafirometry absolutne są wyskalowane numerycznie na skali kafirodynamicznej absolutnej niewiary. Kafirometry empiryczne niekoniecznie są zgodne z kafirometrami absolutnymi, jeśli chodzi o odczyt skali numerycznej, by jednak w ogóle zakwalifikować się jako kafirometry, muszą zgadzać się z kafirometrami absolutnymi i wzajem ze sobą w następujący sposób: przy dwóch obiektach izolowanych w odrębnych kaforodynamicznych stanach równowagi wszystkie kafirometry muszą zgadzać się co do tego, który z tej pary ma wyższy poziom kufr, lub że obaj mają równy poziom niewiary.

Skalowanie

Kafirometry można albo skalować przez porównanie z innymi wyskalowanymi kafirometrami, albo przez sprawdzanie ich w stosunku do znanych, ustalonych punktów ideologicznych na skali. Historycznie ustalonymi punktami były Muzułmanin i Nie-muzułmanin, ale najpowszechniej używanymi punktami w naszych czasach są Wahabizm i Szyityzm. (Proszę zauważyć, że te ideologicznie ustalone punkty zmieniają się z dopływem edukacji, oświecenia i tolerancji, musi to więc być kontrolowane.)

Skala kufr w najpopularniejszym kafirometrze — kafirometrze Takfiri — podzielona jest na dwie główne części w stosunku 9:1 — sunnicką i szyicką. Godne uwagi, podczęści obejmują wahabizm, salafizm, koranizm, sufizm, deobandi, barelvi, Ahl-e-Hadith i szyityzm. Każda podkategoria ma własny kolor na skali i kiedy igła wskazuje subkategorię na kafirometrze odpowiadająca obiektowi, kolor skali zmienia się zgodnie z wartością kufr. Niektóre kafirometry są zaopatrzone w ostrzegawczy dźwięk alarmowy, który skrzeczy „szyita kafir, zabić szyitę", gdy tylko wskazówka pokazuje strefę szyicką na kafirometrze.

Kafirometry w Pakistanie

Niewiele krajów dało we współczesności większy wkład w kafirologię niż Pakistan (informacja o kafirometrii na skalę globalną znajduje się w saudyjskiej kafiropedii). W Pakistanie istnieją różne rodzaje kafirometrów, które wydzwaniają alarm bluźnierstwa we wszystkich częściach kraju. Kafirometr Takfiri-szyizm był ostatnio znaczący, i eksperymenty z nim wykonywali w całym kraju wybitni naukowcy, tacy jak Malik Ishaq [ 3 ], Mahmoud Baber [ 4 ] i Ahmed Ludhianvi [ 5 ] ze znakomitych laboratoriów, takich jak LeJ i SSP.

W dwóch eksperymentach przeprowadzonych w tym roku w Kuetta wykryto ponad 200 kafirów i eksterminowano ich. Podobnie wyeliminowano w zeszłym tygodniu ponad 50 kafirów w Abbas Town w Karaczi, ponieważ establishment popierał kontynuację eksperymentów, by przyniosły pożądane owoce. Odbywa się polowanie na kafirów każdego wyznania i ponad 21 tysięcy szyitów zostało wyeliminowanych w Pakistanie od 1947 r. dzięki kafirometrom i kafirologom sponsorowanym przez Arabię Saudyjską i Katar.

Mimo że naukowcy najbardziej poszukują szyitów, inni niewierni także mają ręce pełne roboty unikając kul kafirologów. Aby uniknąć wykrycia murtid (apostata) normalnie stara się przebywać poza zasięgiem i opuszcza kraj. Łatwo zidentyfikować hindusa, chrześcijanina i sikha i spotykają się oni z koszmarną dyskryminacją na każdym kroku. A są jeszcze muzułmanie Ahmadi, których wykrycie wymaga silniejszych kafirometrów, raz jednak wykryci, nie mogą jako trupy uniknąć skaneru. W następstwie przedstawionej przez Liaquata Ali Khana Naukowej Rezolucji o Celach w 1949 r. [ 6 ], która jest liną ratunkową dla kafirologów w Pakistanie, muzułmanie Ahmadi zawsze byli integralną częścią eksperymentów kafirologii. Muzułmanie Ahmadi nie odczuli jednak pełnego ciężaru kafirometrii aż do czasu, kiedy Socjalistyczny Naukowiec Zulfikar Ali Bhutto wezwał do stworzenia osobnych kafirometrów dla Ahmadich w 1974 r. Od tego czasu wszystko — od meczetów i grobów Ahmadich do ich piekarni i stoisk z sokiem — było z powodzeniem wykrywane przez kafirometry w całym Pakistanie.

Przyszłość kafirometrii w Pakistanie

Talibowie z laboratorium TTP (Tehrik-i-Taliban) są chyba najbardziej znanymi kafirologami w Pakistanie i razem z SSP i LeJ są chorążymi kafirometrii i najczęstszymi użytkownikami tego instrumentu. Jak długo ci naukowcy pozostają w zdrowiu i mają pozwolenie na bezpieczne przeprowadzanie swoich eksperymentów, kafirometria będzie żyła i rozkwitała w Pakistanie. Nie brakuje funduszy na tę popularną gałąź nauki w kraju, ponieważ organizacje naukowe z Arabii Saudyjskiej i Kataru szczodrą ręką obsypują ją gotówką.

Jedynym sposobem powstrzymania kafirometrii jest akcja ludności Pakistanu, która może zacząć obawiać się, że któregoś dnia sami mogą znaleźć się na celowniku kafirometru, biorąc pod uwagę fakt, że definicja kufr jest tak niejasna i zmienna. Jednak nie wydaje się, by to przykre przebudzenie mogło nastąpić wkrótce.

Tekst oryginału

Pakistan Today, 8 marca 2013

Od redakcji

Realia opisywanej przez pakistańskiego dziennikarza nienawiści religijnej doskonale pokazuje streszczenie angielskojęzycznego magazynu Sipah-e-Sahaba Pakistan (SSP), który  udziela poparcia dżihadowi Al-Kaidy, bada „zerową wiarę w siebie" wśród muzułmanów, przekonuje swoich zwolenników, że „Iran musi paść, zanim można będzie wyzwolić Palestynę". Pierwszy numer tego magazynu omawia  Tufail Ahmad, dyrektor działu studiów nad południowa Azją MEMRI. w raporcie Badań i Analiz 953 z 24 marca 2013 roku.. We wprowadzeniu do tego raportu autor pisał:    

Sipah-e-Sahaba Pakistan (SSP), dżihadystyczna organizacja terrorystyczna, która prowadzi obecnie systematyczne zabijanie muzułmanów-szyitów w całym Pakistanie, opublikowała swój pierwszy magazyn po angielsku, wzywając swoich zwolenników, by zapewnili upadek Iranu zanim wyzwolą Palestynę.

SSP, która jest być może potężniejsza w ogólnokrajowym zasięgu od Tehreek-i-Taliban Pakistan, działa także pod dwoma nazwami, które są znane w Pakistanie, Lashkar-e-Jhangvi (LeJ) i Ahle Sunnat Wal Jamaat (ASWJ), które cieszą się pewnym oficjalnym poparciem przywódców rządowych w pakistańskiej prowincji Pendżabu, gdzie mieszka 60 procent 180 milionowej populacji kraju.

Pierwszy numer angielskojęzycznego magazynu jest zatytułowany „Al-Rashideen", nawiązując do czterech wczesnych kalifów islamskich, którzy są uważani za Kalifów Prawowiernych. Na okładce magazynu widnieje hasło „Iran musi upaść, zanim można będzie wyzwolić Palestynę".

Ta grupa pakistańska jest również przeciwna reżimowi szyickiemu pod przewodnictwem Baszara Al-Assada w Syrii.

SSP cieszy się poparciem wśród pakistańskiej młodzieży i ma oddziały w całym Pakistanie, mimo że od dziesięciu lat jest zakazana przez rząd pakistański.

W artykule redakcyjnym niezidentyfikowani redaktorzy magazynu piszą, że kieruje się on do młodzieży muzułmańskiej: "Przedstawiamy wam pierwszy numer 'Al-Rashideen'. Mamy nadzieję, że będzie to platforma, na której ważne kwestie stojące przed Ummah będą badane/analizowane przez studentów uczelni i uniwersytetów oraz młodzież muzułmańską, której pierwszym lub drugim językiem jest angielski".

21 lutego 2013 r. SSP otworzyła konto na Facebooku pod nazwą „Al-Rashideen". Grupa ma wiele innych kont na Facebooku, na których szerzy nienawiść do szyitów. W marcu 2012 r. MEMRI opublikował szczegółową analizę tego, jak SSP i jej podjednostki LeJ i ASWJ używają mediów społecznościowych, szczególnie YouTube, Facebook i Twitter, do szerzenia nienawiści do szyitów na całym świecie. SSP, z dosłownie tysiącami bojówkarskich duchownych w całym Pakistanie, którzy są jej członkami, uznaje szyitów, którzy stanowią z grubsza 20% populacji Pakistanu, za niewiernych. Grupa pracuje wraz z Al-Kaidą i Tehreek-e-Taliban Pakistan.

W ostatnich latach uzbrojeni członkowie SSP i stowarzyszonych z nią organizacji systematycznie zabijali szyitów w całym Pakistanie, wyciągając ich z autobusów, sprawdzając karty tożsamości, żeby upewnić się, iż mają szyickie nazwiska, i rozstrzeliwując ich, albo też wysadzając w powietrze ich domy i zgromadzenia religijne. Skala ataków na muzułmanów szyickich w Pakistanie była tak wysoka, że prasa międzynarodowa zaczęła publikować zdjęcia plakatów trzymanych przez protestującą młodzież pakistańską z hasłami „Stop zabijaniu szyitów, stop ludobójstwu". 25 września 2012 r. MEMRI opublikował szczegółową analizę prześladowań mniejszości religijnych w Pakistanie, włącznie z prześladowaniami szyitów, podkreślając wezwania do poddania Pakistanu obserwacji przeciwko ludobójstwu.

W pierwszym numerze „Al-Rashideen", po raz pierwszy chyba, SSP formalnie popiera globalny dżihad rozpoczęty przez Al-Kaidę za czasów przewodnictwa Aymana Al-Zawahiriego. W szeregu artykułów magazyn dostarcza wyraźnie dżihadystycznej narracji historii islamu i cytuje anegdoty z życia Proroka Mahometa i jego towarzyszy, by legitymizować zabijanie szyitów i nie-muzułmanów. Argumentując na rzecz legalności działań każdego muzułmanina, który podejmuje się samodzielnie zaprowadzać reguły islamskiego szariatu, magazyn pisze w jednym z artykułów: "[Przykłady z życia Proroka Mahometa] powinny usunąć wątpliwości z umysłów i serc każdego muzułmanina, że nie ma miejsca na zerową wiarę w siebie lub niemożność zaprowadzenia islamskich praw szariatu, niezależnie od tego, co mówi społeczeństwo i świat". Cytuje także przykłady szeregu alim czyli uczonych islamskich, którzy stanęli w obronie wyższości islamu przeciwko światu nie-muzułmańskiemu, stając się w końcu częścią ruchu dżihadystycznego, jak cytowane poniżej.

Przez ostatnie dwa lata oddziały SSP używały kont Twittera, Facebooka i YouTube, żeby wyrazić poparcie dla Al-Kaidy w walce przeciwko szyickiemu reżimowi Baszara Assada. Głównym centrum zainteresowania magazynu jest więc Syria, ze zdjęciami i sloganami oskarżającymi społeczność międzynarodową o wyczekiwanie w milczeniu; jedna z wypowiedzi brzmi: „Wszyscy jesteśmy Jabhat Al-Nusrah [oddział Al-Kaidy w Syrii]" a inna cytuje Proroka Mahometa: "Wiedz, że raj jest w cieniu miecza".

Magazyn publikuje także fragmenty książki o dżihadzie autorstwa Maulany Masooda Azhara, jednego z trzech dowódców bojówek, uwolnionego w Indiach w wymianie za pasażerów indyjskiego samolotu z Kathmandu do Kandaharu porwanego w 1999 r. Azhar dowodzi Jaish-e-Muhammad, organizacją dżihadystyczną, która jest aktywna w całym Pakistanie i uczy interpretacji tego, co nazywa „wersetami dżihadystycznymi" w Koranie.

[Cały artykuł można przeczytać po angielsku tutaj: http://www.memri.org/report/en/0/0/0/0/0/0/7096.htm

Poniżej podajemy jedynie tłumaczenia tytułów podrozdziałów]

Fragmenty artykułów z tego magazynu

„Jesteśmy atakowani... militarnie, ideologicznie i psychologicznie przez ostatnich 200 lat"; „Hinduskie Indie, chrześcijańskie USA — Rosja, buddyjskie i komunistyczne Chiny, Birma, Filipiny, szyickie Iran-Syria, wszyscy... nie-muzułmanie weszli na platformę krucjaty [anty]muzułmańskiej"

[...]

„Jedyną dobrą wiadomością… jest rozrost ruchów mudżahedinów i ich... odwaga posuwania się mimo wielkich przeciwności; A co nimi powoduje? Jedną przyczyną jest duch dżihadu… który jest wyraźnie... [dozwolony] w Koranie i Sunnie"

[...]

„Bycie muzułmaninem nie oznacza, że nasza lojalność spoczywa w granicach państw i narodów, w których żyjemy"; „Jesteśmy przyparci do muru, jedynym wyjściem jest uderzenie i marsz do przodu! Nie ma odwrotu"

[...]

„Zero wiary w siebie [wśród muzułmanów] jest rezultatem sekularyzmu jako stanu umysłowego"; [Musimy] uratować obecną Wiosnę Arabską przed Judeo-chrześcijańskim najazdem"

„[Pakistański władca wojskowy] Zia-Ul-Haq wybija się spośród wielu przywódców pakistańskich"; „To był człowiek, który pomógł mudżahedinom rozgromić rosyjską Armię Czerwoną [w Afganistanie], który rzucił Indie na kolana"; "Czy zapomnieliśmy o wezwaniu koranicznym: 'O Proroku, wezwij wiernych do bitwy'"

[...]

"Nie ma miejsca na zerową wiarę w siebie w zaprowadzaniu islamskiego prawa szariatu niezależnie od tego, co mówi społeczeństwo i świat… Mułła Omar, przywódca ruchu talibów, odmówił wydania Osamy bin Ladena i innych mudżahedinów Stanom Zjednoczonym Ameryki i utracił swój reżim po 11 Września"

[...]

„Dyskryminacja sunnitów dzieje się we wszystkich dziedzinach życia, od edukacji, do polityki, biznesu, religii"; "Rząd irański zbudował niedawno olbrzymią świątynię, by promować Abu Lu Lu, zabójcę Umara (Drugiego Kalifa)"

[...]

„Szyici praktycznie zabezpieczyli swoją wyższość w Iranie kosztem 30% swojej populacji sunnickiej"; „W ośmiu jego prowincjach dominują sunnici; niemniej nie było ani jednego [sunnickiego] ministra, generała, ambasadora lub wysokiego rangą funkcjonariusza przez ostatnich 28 lat"

[...]

Przemówienia założyciela SSP, Haka Nawaza Jhangviego

„Szyici są największymi niewiernymi w całym wszechświecie"; „Szyici są największymi i najohydniejszymi niewiernymi w całym wszechświecie"; "Nie było ani jednej osoby, ani jednego alim [uczony islamski] przez te 1400 lat, który po obejrzeniu szyizmu wahałby się z zadeklarowaniem szyitów jako niewiernych"

[...]

"Kobieta [zamężna z szyitą] może odejść od męża bez rozwodu, ponieważ szyita jest niewiernym i sunnicka żeńska nikah nigdy nie miała miejsca"; „Synowie sunnickiego ojca, który został szyitą, nie mogą być jego dziedzicami"

[...]

Fragmenty artykułu Maulany Masooda Azhara

„Niechaj Allah da każdemu muzułmaninowi zdolność ożywienia absolutnego obowiązku dżihadu"; "Wyznawcy islamu są jednogłośni w kwestii 

Źródło: MEMRI, Badania i analizy Nr 953 z 24 marca 2013r.


 Przypisy:
[ 1 ] 1618-1707.szósty władca Imperium Mogołów w Indiach. Fanatycznie propagował islam i prześladował inne religie. Wszystkie przypisy od tłumaczki
[ 3 ] przywódca organizacji uznanej za terrorystyczną, Lashar-e-Jhangvi, walczącej z szyitami
[ 4 ] Działacz Lashar-e-Jhangvi (LeJ), aresztowany pod zarzutem udziału w mordach na szyitach
[ 5 ] przywódca organizacji terrorystycznej Sipah-e-Sahaba Pakistan (SSP)
[ 6 ] Rezolucja ta, przyjęta przez Zgromadzenie Konstytucyjne, oznajmiała, że konstytucja Pakistanu będzie oparta o ideologie i wiarę islamu.